woensdag 15 november 2017

Stel mee vragen voor een boek over het leven van een burgemeester

Vorig jaar schreef ik ‘Weg van jou’, een boek over de moedige strijd van Claudine tegen kanker.

Het was een moeilijk en persoonlijk ingrijpend schrijfproces.  Maar tegelijk kreeg ik er een ongelofelijk creatieve energie door, die ervoor zorgde dat ik de smaak van het schrijven te pakken kreeg.

Ik wil nu stilaan beginnen met de voorbereiding van een nieuw project, nl. een boek over ‘leven en werk’ van een burgemeester.  Daarbij kan ik natuurlijk feiten en anekdotes beschrijven uit de dagelijkse praktijk, maar ik zou de invalshoeken van het boek mee willen laten bepalen door mensen (inwoners van binnen en buiten Kortenberg) die zelf een specifieke vraag hebben over het burgemeesterschap of die hierover een ervaring willen delen.

Op die manier zou ik graag een ‘participatief proces’ willen opzetten bij het schrijven van het boek (crowdsourcing) en wil ik ook graag zo veel mogelijk rekening houden met opvattingen, ervaringen, vragen of wensen die reëel op het terrein leven.  Dat moet, hoop ik, de herkenbaarheid en toegankelijkheid voor de lezers nadien een stuk groter maken. 

Deze vragen of ervaringen mogen gerust persoonlijk, hartverwarmend of net oprecht kritisch zijn.  Ik zou graag rekening houden met zo veel mogelijk concrete input.

Wie op deze oproep wil ingaan en me hierover graag een bericht wil sturen, kan dit best doen via e-mail: chris.taes@telenet.be. 

Alvast veel dank bij voorbaat!


zaterdag 11 november 2017

Grensoverschrijdend gedrag: laat screening risico's voorkomen

Grensoverschrijdend gedrag mag in geen enkel geval worden goedgepraat of stilzwijgend worden getolereerd. Een aantasting van de fysieke integriteit van een medemens – jong of oud – is altijd een misdrijf. Zeker wanneer een volwassene in een gezagsrelatie staat tegenover een jongere (op school, in de sportclub, op de speelpleinwerking), moet elk onzuiver motief worden uitgesloten.

In Kortenberg vragen we daarom systematisch een bewijs van goed zedelijk gedrag (model 2, het ‘strengste’) voor alle werknemers of vrijwilligers die in opdracht van de gemeente structureel in contact komen met minderjarigen.  Dat is het geval in het onderwijs, maar ook voor de speelpleinwerking, de sportweken, de initiatieven voor jongeren in de bib, de A-teens-werking enz.

Ik heb veel waardering voor een aantal initiatieven die Vlaams minister Philippe Muyters (N-VA) op Vlaams niveau neemt in verband met sport, maar ik vind het een foute logica dat hij geen verplichting nodig acht om een attest van goed zedelijk gedrag voor te leggen bij personen die als sportcoach willen optreden in sportclubs die door de Vlaamse overheid worden erkend.

Wat kan daarop tegen zijn? Iedere sport- of jeugdcoach die met minderjarigen wil omgaan, mag er toch geen enkel probleem mee hebben dat de instantie die hem of haar aanstelt, controleert of er precedenten zijn waarvoor kinderen of jongeren zich moeten hoeden.

Eerder dan bevreesd te zijn over mogelijke ‘drempels’ die een dergelijke verplichting met zich zou kunnen meebrengen, zou de minister zich zorgen moeten maken over elk individueel risico op grensoverschrijdend gedrag als gevolg van ontoereikende of zwakke voorafgaande controle.

Met een attest van goed zedelijk gedrag zijn natuurlijk niet alle risico’s uitgesloten, maar wordt toch een zekere garantie op een deskundige, afstandelijke en professionele relatie tussen jongeren en de (jong)volwassenen die hen begeleiden.

In Kortenberg ervaren we daarbij geen enkel probleem bij het rekruteren van jongerenbegeleiders.

Vrede vergt respect voor rechten én plichten

Tijdens een gelegenheidstoespraak in Meerbeek, naar aanleiding van de wapenstilstand, beklemtoonde burgemeester Chris Taes (CD&V) dat een samenleving alleen vooruit kan gaan wanneer het recht op persoonlijke vrijheid en ontwikkeling gecombineerd wordt met de plicht tot solidariteit en rechtvaardigheid.

“Het is precies honderd jaar geleden dat de Slag om Passendale eindigde. Die mythische veldslag in de streek rond Ieper kostte niet alleen het leven aan tienduizenden landgenoten, maar ook aan vele soldaten van het Britse Gemenebest, van Australië tot Zuid-Afrika. Bij de vier veldslagen die tijdens de eerste wereldoorlog rond Ieper werden uitgevochten, kwamen in totaal bijna een half miljoen mensen om het leven. 500.000 mensen. Dat is ongeveer het aantal inwoners van het volledige arrondissement Leuven.

De omstandigheden waarin oorlog werd gevoerd kunnen we ons nauwelijks voorstellen. Een Brits infanterist die deelnam aan de Slag om Poelkapelle, tussen 9 en 12 oktober 1917, formuleerde het zo: “Het oorverdovende lawaai van de geconcentreerde artillerie achter ons, de niet-aflatende dreun van exploderende granaten voor ons, enorme vuurflitsen en schoten in de lucht boven ons, het geratel van mitrailleurs in de Duitse linie, de ontploffingen van kartetsgranaten uit de Duitse kanonnen; flitsende vlammen die uit de lucht neerschoten en de mannen waar ze op neerkwamen verpulverden – door zoiets omringd trokken wij op, over de desolate woestenij van modder en water en granaattrechters.”

We spreken over honderd jaar geleden. Dat is echt niet zo lang. Het is een tijd die mijn grootouders nog hebben meegemaakt. Een periode waarin gifgas door de loopgraven werd gejaagd, mensen als kanonnenvlees de dood werden ingestuurd en soldaten in doodsangst stonden te wachten in ijskoude modder op wat onvermijdelijk volgen zou.

Nauwelijks 33 jaar later zou de waanzin zich herhalen met de tweede wereldoorlog, die op een nog grotere schaal werd uitgevochten.

In Europa hebben we sinds het einde van die tweede wereldoorlog relatieve vrede gekend, maar elders in de wereld zien we nog steeds even fanatieke en destructieve krachten aan het werk die onnoemelijk menselijk leed veroorzaken. Hoe de motieven voor oorlog en geweld ook verpakt zijn, telkens gaat het om macht, economische belangen en een onstuitbaar superioriteitsgevoel.

Uiteraard moeten we ons tegen dergelijke agressie beschermen en verdedigen. En daartoe blijft een modern en vastberaden militair apparaat noodzakelijk. Maar hopelijk slaagt de wereld er op termijn toch in om te evolueren naar een humanere samenleving, naar een maatschappij waarin men zijn gelijk niet meer haalt met knots en knuppel, maar waarin men zichzelf en anderen respecteert, de dialoog aangaat en gezamenlijk beslissingen treft die niet alleen goed zijn voor het individu, maar ook voor de hele groep.

Daadwerkelijke emancipatie moet ons doen inzien dat vrede veel meer is dan de afwezigheid van oorlog. Het vergt een fundamentele mentale omschakeling waarbij het eigenbelang niet langer wordt tegengesteld aan het belang van anderen, maar waarbij het recht van elk individu om zich volwaardig te ontplooien en om gelukkig te zijn, wordt gecombineerd met de plicht om samen verantwoordelijkheid te dragen voor elkaar en voor het welzijn van de bredere samenleving.

Vrede is de actieve bereidheid van mensen om met elkaar samen te leven zonder haat en zonder bitterheid. Vrede is vertrouwen geven aan mensen, vooroordelen en roddels opzijzetten, het oprecht goed menen met elkaar. Vrede, verdraagzaamheid, vrijheid en democratie, zullen in de toekomst niet vanzelf overleven. Ze zullen slechts bewaard blijven indien we er met de oudere én de jongere generaties samen in slagen enkele essentiële morele en maatschappelijke waarden over te dragen. We moeten die waarden meer dan ooit publiek durven te verdedigen, ze bij anderen promoten en de positieve krachten bundelen.

Het is belangrijk dat we ons op dat vlak laten inspireren door goede voorbeelden. Vandaag hebben we daarom Marie BAMUTESE uitgenodigd op deze viering. Marie kreeg van de Nationale Vrouwenraad de titel “vredesvrouw”. Die titel wordt spaarzaam toegekend aan vrouwen van alle leeftijden die zich inzetten voor conflictbeheersing, vredesopbouw en duurzame ontwikkeling. Marie overleefde de Rwandese genocide, de volkerenmoord van 1994, door naar Congo te vluchten. Haar overlevingstocht bracht haar naar ons land en naar onze gemeente. Na die gruwelijke oorlogservaring, pleit ze tot op vandaag voor vergeving en voor gerechtigheid voor àlle slachtoffers. Ze predikt geen haat.

Ze spreekt open over haar ervaringen en ze vraagt erkenning en bescherming voor alle mensen die vervolgd worden. Ze toont ons hoe we haat kunnen overstijgen en hoe we levensbedreigend onrecht vredevol kunnen aanpakken.

Laten we onze Oud-strijders eren door te werken aan een verantwoordelijke samenleving, die ervoor zorgt dat we samen kunnen vooruitgaan, zonder iemand achter te laten. Laat ons zorg dragen voor de zwakkeren en de stemlozen. Laat ons mensen uitnodigen zich voor de samenleving te engageren. De grootste revoluties in de wereld zijn er niet gekomen door geweld en oorlog, maar door overleg, samenhorigheid en samenwerking. Met die wetenschap kunnen we straks ook in ons dagelijks leven iets doen.”

dinsdag 7 november 2017

Wijziging van de definiëring van het begrip 'dagelijks bestuur'

Schepen van financiën Harold Vanheel (N-VA) stelde namens het college van burgemeester en schepenen aan de gemeenteraad voor om het begrip “daden van dagelijks bestuur” een update te geven, in lijn met de vernieuwde wetgeving op overheidsopdrachten.

Die vernieuwde wetgeving op overheidsopdrachten van 17 juni 2016 voorziet een verhoging van het drempelbedrag voor onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking tot 135.000 euro.

Bovendien is het opportuun, omwille van praktische en efficiëntieredenen, om alle beheersdaden die een verbintenis van maximaal vier jaar inhouden én die voorzien zijn in het exploitatiebudget, als ‘dagelijks bestuur’ te beschouwen. Het is logisch dat deze lijn wordt doorgetrokken naar alle beheersdaden die voorzien zijn in het investeringsbudget én die een impact hebben die kleiner is dan 135.000 euro.

Tot slot wordt het wenselijk geacht om de bevoegdheid tot het gunnen van bijkomende opdrachten ingevolge meerwerken of aanvullende werken voor goedgekeurde investeringsprojecten op 50% van de oorspronkelijke waarde van de opdracht te stellen.

De gemeenteraad keurde deze wijziging van de definiëring van het begrip ‘dagelijks bestuur’ goed.


 

Nieuw pakket asfalteringswerken en voet- en fietspaden

De gemeenteraad keurde een bestek goed van het studiebureau Tractebel Engie  NV voor asfalteringswerken en voor de aanleg van voet- en fietspaden in verschillende straten.

Het is de bedoeling om, naast het pakket van straten die helemaal worden heraangelegd, jaarlijks een flink budget uit te trekken voor de herstelling en asfaltering van straten, voet- en fietspaden, die schade ondervonden hebben omwille van uitslijting of wintertoestanden.

Schepen van openbare werken Bart Nevens (N-VA) lichtte toe dat het gaat om een bedrag van 675.735,75 € (excl. BTW) of 817.640,26 € (incl. BTW).

Kortenberg keurt dossier optimalisering HST-fietsroute goed

Op voorstel van burgemeester Chris Taes (CD&V) keurde de Kortenbergse gemeenteraad de opdrachtdocumenten goed met het bestek, de plannen en de raming voor het optimaliseren van de HST-fietsroute op het grondgebied van Kortenberg. Het dossier werd voorbereid in nauwe samenwerking met openbare werken.

De kosten voor het wegwerken van vier knelpunten tussen de stations van Erps-Kwerps en Kortenberg worden geraamd op 1.991.435,16 euro (inclusief BTW).

Voor deze werken wordt er een subsidieaanvraag ingediend bij de Provincie Vlaams-Brabant voor 100% subsidiering van de werken. De kosten voor de aanpassingen aan de parkings van de stations van Erps-Kwerps en Kortenberg worden geraamd op 94.658,80 euro (inclusief BTW) en vallen ten laste van de gemeente Kortenberg.

Het bestek bevat tevens een mogelijke uitbreiding van de parking aan het station van Erps-Kwerps, van de huidige 22 plaatsen tot 95 plaatsen plus 6 plaatsen voor andersvaliden. In Kortenberg kunnen 8 bijkomende plaatsen worden gerealiseerd.  Dit project kan alleen worden uitgevoerd wanneer de NMBS deze kosten opneemt in haar meerjarenplanning en akkoord gaat met de uitvoering. Het gemeentebestuur dringt hierop al drie jaar aan.

Schoolrouteproject Erps-Kwerps goedgekeurd

De gemeenteraad keurde de opdrachtdocumenten, de raming en de lastvoorwaarden goed voor het verbeteren van buurtwegen 1, 22 en 20 (Galgenveldstraat) en voetwegen 9, 55 en 60  (tussen Zavelstraat en Oudebaan / Vilvoordestraat) in Erps-Kwerps. De kost wordt geraamd op 292.399,53 euro inclusief btw.

Schepen van openbare werken Bart Nevens (N-VA) lichtte het dossier technisch toe.

Burgemeester Chris Taes (CD&V), bevoegd voor mobiliteit, wees erop dat de verbetering van deze buurt- en voetwegen kadert in het schoolrouteproject dat de kinderen van beide basisscholen in Erps-Kwerps een veilig alternatief wil bieden om te voet of met de fiets van en naar school te gaan, los van de drukke verkeersaders.