Een beetje ge-Trump-eerd

De nieuwe Amerikaanse president Donald J. Trump komt erg ‘stoer’ uit de hoek tijdens de eerste weken van zijn mandaat.  Hij laat zich weinig gelegen aan diplomatieke relaties, aan grondwet of aan bestaande afspraken.  Hij zet zijn verkiezingsbeloften onverdund om in ‘executive orders’.  Voor zijn achterban is dit ongetwijfeld een bewijs van rechtlijnigheid en kordaatheid.  Voor meer neutrale waarnemers geeft dit aanleiding tot grote zorgen over de toekomst van de Verenigde Staten, over de toon die de ‘leider van de vrije wereld’ zet op het vlak van mensenrechten en migratie en over de mogelijke verstoring van mondiale economische en handelsmechanismen.

Het is op zich al moeilijk te begrijpen dat een man die zijn verkiezing te danken heeft aan halve waarheden en hele leugens, aan manipulatie en tweedracht, aan haantjesgedrag en vulgaire praat, nu de machtigste man ter wereld is en dat hij die macht ook ten volle en autocratisch uitoefent.  Het is nog minder te begrijpen dat het hele politieke systeem van de Verenigde Staten – althans in deze eerste fase van het Trump-tijdperk – met grote ogen gebiologeerd kijkt naar dit uitzonderlijke fenomeen, maar er niet in slaagt om, met de nodige ‘checks and balances’, het evenwicht en de redelijkheid te herstellen.

De verklaring daarvoor vinden we wellicht deels in het feit dat Donald J. Trump verkozen werd (wat het aantal ‘kiesmannen’, niet wat het aantal stemmen betreft …) na een campagne die grotendeels buiten het klassieke partijensysteem om verliep en er ook vaak regelrecht tegenin ging.  Die campagne was zo succesrijk, net omdat ze inging tegen de ingewikkeldheid van de besluitvorming, tegen de nuance, tegen delicate evenwichten in het beleid, kortom: tegen het establishment.

Dat is merkwaardig, want Donald J. Trump kandideerde precies voor dé topfunctie van dat establishment, nl. het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika.  Nu hij zelf aan de knoppen van het bestuur zit, geeft hij nog steeds de indruk tegen het establishment te zijn dat hij zelf vertegenwoordigt.  Zo wordt hij tot een onmogelijke spagaat gedwongen: met het ene been zit hij vast in de retoriek van zijn verkiezingsbeloften en moet hij ‘snel’ en ‘doortastend’ handelen, terwijl hij met het andere been in de realiteit staat van een staatsapparaat dat bijzonder complexe processen moet sturen en beheersen rond economie, tewerkstelling, handelsrelaties, veiligheid, mensenrechten, milieu en sociale cohesie.

We moeten nog afwachten op welk been de nieuwe VS-president uiteindelijk zal steunen, maar in beide gevallen kunnen de gevolgen bijzonder desastreus zijn.  Indien hij vasthoudt aan zijn populistische retoriek, brengt hij zelfs op eerder korte termijn enkele fundamentele evenwichten binnen zijn land, maar ook binnen de mondiale gemeenschap in gevaar, wat tot erg onvoorspelbare reacties en gevolgen kan leiden.  Indien hij kiest voor een genuanceerde, doordachte en duurzame benadering van zijn beleid, zal hij de achterban die hij met populistische uitspraken en voorstellen heeft gelokt, fundamenteel ontgoochelen, waardoor ze in opstand zullen komen tegen het ‘nieuwe’ establishment en hun vertrouwen in politiek en beleid helemaal zullen verliezen.

Wat de nieuwe VS-president doet, is de populistische illusie wekken dat complexe, moeilijke problemen op een zeer eenvoudige manier kunnen worden opgelost.  Komen er te veel Mexicanen binnen?  Dan bouwen we toch gewoon een muur.  Worden er aanslagen gepleegd door moslimterroristen?  Dan komt er toch gewoon een inreisverbod voor een aantal landen.  Vinden we dat we te weinig exporteren?  Dan heffen we toch gewoon een pak meer belastingen op de import.  Bekennen verdachten niet snel genoeg?  Dan onderwerpen we hen toch gewoon aan waterboarding. Dat zal ze wel leren. 

Allemaal heel simpel.  Maar ook met ontzettend vele voetangels, omdat niet is nagedacht over de mogelijke consequenties en over de negatieve neveneffecten.  Toch zal dat de populist in Donald J. Trump niet stoppen.  Voor populisten is niet de realiteit de belangrijkste bekommernis, maar wel de perceptie.  Zo lang hun achterban blijft geloven dat ze goed bezig zijn, hebben de feiten geen enkel belang.  Het is niet toevallig dat de nieuwe woordvoerder van het Witte Huis op de eerste dag (!) van het presidentschap van Trump sprak over “alternative facts”, toen hij geconfronteerd werd met staalharde contradicties.  Indien de realiteit niet beantwoordt aan wat gezegd of gedacht wordt, dan pas je toch gewoon de realiteit aan …

Het kost weinig moeite om in te schatten dat een beleid dat losstaat van de realiteit gedoemd is te ontsporen en dat de realiteit de perceptie ooit wel inhaalt.  Maar wanneer en tegen welke prijs?

Sommige politici – en niet van de minsten – roepen op om niet ‘hysterisch’ te reageren tegen de regeerstijl van Trump.  Het klopt inderdaad dat sterke democratieën het vermogen moeten hebben om ontsporende macht opnieuw binnen de perken te dwingen.  Maar laat ons vooral toch niet te naïef zijn.  Als fundamentele mensenrechten met voeten worden getreden of als de elementaire principes van de rechtsstaat in het gedrang komen, mogen echte democraten niet zwijgen.  Dat zou schuldig verzuim zijn en de geschiedenis leert ons onveranderlijk dat stilletjes zwijgen niet helpt om de valse lokroep van het populisme te ontmaskeren.

Ook bij ons, In Europa, in België en in Vlaanderen wint het populisme veld.  Het wordt voor ernstige politici steeds moeilijker om aan een breed publiek uitgelegd te krijgen waarmee ze precies bezig zijn.  Dat is deels te wijten aan politici zelf die te weinig aandacht besteden aan heldere en transparante communicatie, ook wanneer het gaat om onsympathieke of niet-populaire boodschappen.  Complexe communicatie wordt er ook niet gemakkelijker op in een Twitter-tijdperk van ultrakorte, per definitie niet genuanceerde statements, waarbij het belangrijker lijkt of de mening knap en snedig geformuleerd wordt dan welke inhoud ze heeft.  In een cybergevecht tussen een oneliner en een uitgediepte argumentatie, wint de oneliner het.  Want het grote publiek wil vooral niet worden lastiggevallen met technische, procedurele en financiële aspecten die met complexe besluitvorming te maken hebben.  Het grote publiek wil horen dat ‘de politiek’ hen ‘begrijpt’ en dat de problemen die zich elke dag voordoen opgelost zijn of minstens opgelost worden.

Zowel de klassieke als de nieuwe media helpen ijverig mee om bij de berichtgeving over politieke besluitvorming in erg gesimplificeerde zwart/wit-tegenstellingen te rapporteren.  Zelfs programma’s die – zeldzaam als ze zijn – over de nodige tijd beschikken om een thematiek wat grondiger uit te diepen, geven de voorkeur aan debaters met een ‘geprononceerde’ mening, die dan geplaatst wordt tegenover debaters met een tegengestelde ‘geprononceerde’ mening, vanuit de redenering dat op die manier de problematiek duidelijk wordt voorgesteld en dat het publiek dan een ‘keuze’ kan maken.  Maar op die manier ligt de nadruk onveranderlijk op conflict, ruzie en polarisering.  In die omstandigheden moéten politici wel provoceren of iets spectaculairs aankondigen, want anders zijn ze niet interessant voor de kijker, de tablet-swiper of de luisteraar.  Terwijl de essentie van gedegen democratische besluitvorming precies is dat een gedachtewisseling uiteindelijk uitmondt in een zo breed mogelijk gedragen compromis dat rekening houdt met alle noodzakelijke nuances, gevoeligheden en belangen.  Emotionele polarisering is het wapen van de populist.  Empathische dialoog is het instrument van de democraat.

Indien we niet willen dat onze Vlaamse, Belgische, Europese politieke cultuur evolueert naar een Trump-scenario, moet veel sterker de nadruk worden gelegd op de gemeenschappelijke democratische, culturele, humanitaire en morele waarden die het fundament vormen van onze samenleving.  Dat vergt een grote inspanning.  Van politici, onderwijs en het middenveld.  Maar ook van ‘de mensen’ zelf.  Onze samenleving is globaal en mondiaal.  Daardoor is ze onnoemelijk complex.  Wie die samenleving als politicus mee wil besturen of als burger mee wil sturen, moet beseffen dat een democratisch systeem alleen kan werken wanneer de actoren bereid zijn zich grondig te informeren, met kennis van zaken mee te participeren, zorgvuldig na te denken over evenwichtige oplossingen en het eigen belang in zekere mate te laten wijken voor solidariteit en rechtvaardigheid ten aanzien van anderen.  Dat staat haaks op de minute-made opinies en op de minutieus getimede soundbites waartoe het inhoudelijke debat al te vaak herleid wordt.

Wie als burger vanuit de overheid alleen maar output voor individuele behoeften verwacht, maar niet bereid is materieel, sociaal en intellectueel in het democratische proces te investeren, holt de grondvesten van het systeem onverbiddelijk uit.

Misschien kunnen we met elkaar afspreken dat we voortaan bij beleidsdiscussies twee uitgangspunten zullen respecteren: respect voor de feitelijkheid én zin voor nuance en evenwicht.

Populisten krijgen alleen een kans in angstige samenlevingen die de redelijkheid en de (soms moeilijke) dialoog inwisselen voor de emotie en de irrationaliteit.  En die irrationaliteit leidt onvermijdelijk tot de teloorgang van cohesie en tot een degradatie van de samenleving.

Het is de kunst om te denken met ons hart en om te voelen met ons verstand.  Empathie, dossierkennis, een doordachte visie op mens en maatschappij, een open geest en de bereidheid om samen tot oplossingen te komen voor moeilijke problemen, dat is het tegengif tegen het simplistisch verbond van populisten, die uiteindelijk slechts in één project geïnteresseerd zijn: hun eigen glorie. 

We moeten ons geen illusies maken.  Ook onze Vlaamse, Belgische, Europese samenleving heeft zich al gedeeltelijk ge-Trump-eerd.  Laat ons ervoor zorgen dat we als samenleving kiezen voor emancipatie en menselijke vooruitgang en niet voor een terugkeer naar de politieke puberteit.

Groot feest : Meerbeek viert 900-jarig bestaan

Meerbeek viert dit jaar zijn 900-jarig bestaan.  Dat is natuurlijk reden tot feesten en tot het samenbrengen van jong en oud rond traditie en toekomst.  Het startschot voor de viering van 900 jaar Meerbeek werd gegeven op zondag 22 januari 2017 in de Sint-Antoniuskerk, waarmee alles negen eeuwen geleden begon.  Nadien volgde een massaal bijgewoonde volksreceptie en een Breugel-brunch die door tweehonderd goedgezinde Meerbekenaren en hun gasten werd gesmaakt.

Nog net voor de receptie, inclusief varkenskoppen- en pensenverkoop, hield burgemeester Chris Taes (CD&V) de feestrede in de Sint-Antoniuskerk.

"Het is een bijzondere eer en een oprecht genoegen hier vandaag bij u te zijn voor de start van de feestelijkheden naar aanleiding van het 900-jarig bestaan van Meerbeek. Op 16 november vorig jaar hadden we al een voorsmaakje met de openstelling van het parochie-archief van Sint-Antonius in het Erfgoedhuis.  Maar vanaf nu is het in Meerbeek zelf te doen.

De volgende dagen, weken en maanden staat er een indrukwekkend programma klaar van ernstige en ludieke activiteiten die één centrale gelijkenis hebben: ze brengen Meerbeek samen en laten mensen trots zijn op hun eigen dorp en hun eigen parochie.

We zijn fier op de eeuwenoude geschiedenis van Meerbeek. Ook inwoners van andere parochies of deelgemeenten kunnen mee genieten van dat volksgevoel.  Doorheen de negen voorbije eeuwen is dat “wij”-gevoel in Meerbeek altijd blijven bestaan, over alle trends en modeverschijnselen heen.  Dat gemeenschapsgevoel liet zich niet uitroeien door twisten en meningsverschillen.  Het was sterker dan de kleine kantjes van de dorpspolitiek of de rivaliteit tussen de Sussen en de Duvels.  Het bleef mensen verbinden en een besef van eigenwaarde geven, tot op de dag van vandaag.

De eerste vermelding van het dorp (als Merbecka) dateert van een document uit 1117 toen de bisschop van Kamerijk het altaar van Meerbeek aan de abdij van Affligem schonk. Dat is ook de reden waarom we dit jaar Meerbeek in de bloemetjes zetten.

Bij het ontstaan van de dorpsgemeenschap, draaide alles rond de parochie en rond geloof. De Sint-Antoniuskerk ligt hier op de rand van het dorp, echt op de grens van het broek- of beemdengebied en van het akkergebied.

Het kerkgebouw waarin we ons bevinden, is opgetrokken uit de witte zandsteen van de streek. De patroonheilige Sint-Antonius de Eremiet was de beschermer van het vee en vooral van de varkens. We zullen daar straks zeker nog het effect van kunnen proeven bij de Breugel-brunch. De titel van Sint-Antoniuskerk verwijst meestal naar jongere parochies die in de middeleeuwen ontstaan zijn. In de 15de eeuw werd de kerk voor een groot gedeelte herbouwd in gotische stijl.

In de 18^de en 19^de eeuw verslechterde de toestand van de kerk en werd zelfs gedacht aan afbraak en de bouw van een volledig nieuwe kerk.

 

Gelukkig zag men tijdig het belang in van de unieke Romaanse toren.  Op het einde van de 19^de eeuw waren de nodige centen verzameld om de verbouwingswerken in neogotische stijl te kunnen starten.  De zijbeuk werd bijgebouwd en er kwam een zuidelijke kruisbeuk met het altaar. Belangrijk voor de kerk blijft zeker ook de Romaanse doopvont, die dateert van de 12^de eeuw, dus van bij de stichting van Meerbeek.

Ook de pastorie was en is bepalend voor het dorpsgezicht en het dorpsleven. Ze werd door de Meerbeekse pastoor Aert Van Loon op het einde van de 14de eeuw aan de kapelanij geschonken en bleef verbonden met de pastoorsfunctie. In 1471 kwamen de kerkmeesters overeen dat de pastoor van Meerbeek en zijn opvolgers de pastorie mochten gebruiken. In 1694 brandde de pastorie bij de inval van de Franse soldaten af. In 1741 bouwde de abdij van Affligem de nieuwe pastorie.

 

Dames en heren,

 

Meerbeek is zeker niet alleen een verhaal van het verleden, maar ook van de toekomst. Een parochie, een wijk of een gemeente laten samenleven, is niet mogelijk zonder goede afspraken, objectieve regels en een instantie die bij meningsverschillen de knoop doorhakt.  Daar dienen de officiële instanties voor, zoals het gemeentebestuur.  Maar het “Meerbeekgevoel” is zeker ook het resultaat van veel onderlinge goede wil, van respect voor de rijke traditie, van gezond verstand en van het heel eenvoudige besef dat we uiteindelijk allemaal op elkaar lijken en dat we elkaar nodig hebben om ons thuis en gelukkig te kunnen voelen.  Samen feesten, samen een glas drinken en samen aan tafel zitten, doe je alleen maar met mensen die het goed met elkaar menen.  Die hartelijkheid, die gezelligheid en dat positieve “wij”-gevoel willen we vandaag samen vieren.

 

Het is hoopgevend en symbolisch dat de start van het Meerbeekse feest samengaat met de lancering van een heus feestbier, het ‘Toinke’.  Met mate en met maten gedronken, kan dat de sfeer en de gezelligheid alleen maar ten goede komen.

 

Er is niets op tegen om fier te zijn op wie we zijn, op onze eigenheid en onze cultuur, op onze taal en onze voorgeschiedenis.  Want we kunnen alleen het andere en dé andere leren kennen als we vrede hebben met onszelf.

Een beleving van de eigen traditie en van de eigen volksaard moet wel samengaan met gastvrijheid en openheid voor het bredere geheel, voor andere ervaringen en gewoonten, voor al het mooie dat we samen kunnen beleven.  Vanuit Meerbeek kunnen we kleur geven aan Kortenberg.  Vanuit Kortenberg kunnen we kleur geven aan Vlaanderen.  En vanuit Vlaanderen kunnen we onze stem luid laten kennen in ons land, in Europa en in de wereld.

De laatste maanden zijn er in die wijde wereld rondom ons ontwikkelingen geweest die ons niet meteen vrolijk stemmen en waarover we ons zorgen mogen maken.  Het is onmiskenbaar zo dat onze samenleving harder en killer aan het worden is.  Egoïsme, fanatisme en onverdraagzaamheid domineren het nieuws.  Eergisteren heeft de nieuwe president van de Verenigde Staten de eed afgelegd.  Het is moeilijk te begrijpen dat een man die zijn verkiezing te danken heeft aan halve waarheden en hele leugens, aan manipulatie en tweedracht, aan haantjesgedrag en vulgaire praat, nu de machtigste man van de ‘vrije wereld’ is. 

Aan de andere kant van de oceaan besliste Groot-Brittannië, een belangrijk land van de Europese Unie, enkele maanden geleden om uit de EU te stappen en de voorbije week werd duidelijk dat het een ‘harde’ Brexit zal worden.  Daarbij moet de solidariteit met de andere Europese landen wijken voor het economische eigenbelang.  Als land dat leeft van de export en van de goede handelsbetrekkingen met onze buurlanden, is dat voor ons zeker, zoals de Britse premier Theresa May zou zeggen: ‘a matter of concern’. 

Vanuit Meerbeek of Kortenberg zullen we de ‘groten der aarde’ waarschijnlijk niet meteen op betere gedachten kunnen brengen.  Maar dat betekent niet dat we niets kunnen of niets moeten doen.  Een sneeuwbal begint met één simpel vlokje sneeuw.  Een bloemenruiker begint met één eenvoudige bloem. Laat ons hier en nu zelf het goede voorbeeld geven.  Laat ons bewijzen dat mensen elkaar kunnen verstaan, dat we het goede met elkaar voor hebben, dat we elkaar helpen en bijstaan wanneer het nodig is, dat we oprecht en eerlijk zijn, ook als de waarheid niet altijd even aangenaam is, dat we elkaar niet alleen ‘tegenkomen’, maar werkelijk ontmoeten en dat we samen vooruit willen gaan zonder anderen in de steek te laten.

Ik wens u in naam van het voltallige gemeentebestuur een supergezellige start van de viering van 900 jaar Meerbeek, waarop we zo dadelijk een frisse pint van eigen Meerbeekse makelij zullen drinken.  Laat ons samen genieten van de gemoedelijke sfeer die ons dorp zo aangenaam maakt.  Lang leve Meerbeek.  Lang leve Kortenberg."

René De Becker nieuwe CD&V-fractieleider in Kortenbergse gemeenteraad

De Kortenbergse CD&V-fractie besliste unaniem dat René De Becker de nieuwe fractieleider in de Kortenbergse gemeenteraad wordt, in opvolging van Koen Van Roey die ontslag nam als gemeenteraadslid.

Met zijn gekende gedrevenheid, volksverbondenheid en dossierkennis, is René de geknipte persoon om de standpunten en voorstellen van de Kortenbergse CD&V-fractie te vertolken.

Samenwerkingsovereenkomst "Altijd geslaagd"

In het beleidsprogramma van de gemeente is er sprake van een samenwerking tussen de dienst Vrije Tijd en het Welzijnshuis om het opleidingsaanbod te vergroten waardoor de participatie van alle inwoners wordt versterkt.

Vormingplus Oost-Brabant heeft voor volwassenen dicht bij huis een open aanbod van vormingen in de vrije tijd.

Schepen van vrije tijd Ann Outtier-Vannerem (CD&V) licht toe: “Mensen hebben immers recht op levenslange en levensbrede vorming. Levenslang want in onze zelf veranderende maatschappij stopt vorming niet op het einde van de schoolcarrière. Levensbreed want het doel van leren wordt niet beperkt tot de economische sfeer maar persoonlijke ontplooiing en maatschappelijke participatie zijn even belangrijke doelstellingen van het leren. Het ‘levensbreed’ wordt dus gekenmerkt door een ruime diversiteit aan thema’s met een persoonlijke en maatschappelijke relevantie. Het kan gaan van fotografie tot sterren kijken, van gezond koken tot klassieke muziek. De vormingen zijn initiërend, laagdrempelig en leuk. Vormingplus wil inwoners bereiken die niet aangesloten zijn bij een vereniging. Zij zijn eerder bedoeld als kennismaking zowel met de inhoud, met elkaar als met het verenigingsleven. Op deze manier willen we de participatie van onze inwoners vergroten.”

Deze vormingen zijn afgestemd met de lokale verenigingen en gebeuren vaak ook samen met lokale verenigingen. Het is zeker niet de bedoeling om concurrenten van de lokale verenigingen te worden. Vormingplus heeft zijn werking voorgesteld op de cultuurraad van december 2016 en daar waren de vormingsverenigingen positief over het initiatief.  Kortenberg zal deel uitmaken van het antennegebied Huldenberg, Tervuren, Berem en Herent. Het is nl. de bedoeling dat men nooit meer dan 15 km zou moeten afleggen tot een vorming.

Wat kost het?  Wat is de inspanning van de gemeente Kortenberg?

·        Tijd en inzet voor overleg (4 stuurgroepvergaderingen per jaar).

·        Loketfunctie voor de inschrijvingen. Het opvolgen van de inschrijvingen.

·        Onthaal van de lesgevers en cursisten.

·        Voorzien van een locatie en basisvoorzieningen (verwarming, beamer, ...) voor een 10 à 15 vormingen

·        Zorgen voor de link met Vormingplus en de cultuurraad.

·        De lokale promotie verzorgen: 1 keer per jaar in alle brievenbussen en verder via nieuwsbrieven en eigen kanalen.

Wat doet Vormingplus?

·        het samenstellen van het programma, samen met de stuurgroep, 40 tot 60 vormingen voor ons antennegebied

·        verzorgen de regionale promotie

·        contacteren van de lesgevers

·        garanderen van de kwaliteit van de lesgevers

·        maken van de financiële afspraken met de lesgevers

·        zorgen voor de inschrijvingssoftware en het promotiemateriaal dat gebruikt kan worden voor de lokale promotie

·        garanderen van de continuïteit van de vormingen

·        garantie break-even. Vormingen zijn all-in en zelfbedruipend. Het risico op verlies is nihil. Er is zelfs op het einde van het jaar altijd een winstpotje. Samen met de stuurgroep wordt bepaald waaraan dat overschotje wordt besteed.

Kortenberg en Herent sluiten akkoord over nieuw fietspad

Op voorstel van schepen van openbare werken Bart Nevens (N-VA) en van burgemeester Chris Taes (CD&V), bevoegd voor mobiliteit, keurde de Kortenbergse gemeenteraad de tekst goed van een overeenkomst met de gemeente Herent voor de aanleg van een nieuw fietspad dat de Dorpsstraat in Meerbeek en de Meerbeeksesteenweg in Herent verbindt met de Leuvensesteenweg (N2) in Veltem-Beisem.  De kost voor de gemeente Kortenberg wordt geraamd op € 180.672,49 inclusief btw. De kost voor de gemeente Herent wordt geraamd op € 214.311,88 inclusief btw. Na de eindafrekening zullen de erelonen van het studiebureau en van de veiligheidscoördinator ook in een verhouding 46% (Kortenberg) / 54% (Herent) verrekend worden.

Gemeentesecretaris Paul Lebrun eind dit jaar met pensioen

Na een indrukwekkende carrière, zal gemeentesecretaris Paul Lebrun eind 2017 met pensioen gaan.  Hij diende daartoe een aanvraag in die door de gemeenteraad werd goedgekeurd.

De gemeentesecretaris is niet alleen het operationele hoofd van het gemeentepersoneel, hij is ook de voorzitter van het managementteam, de secretaris van de gemeenteraad en de secretaris van het college van burgemeester en schepenen.

Voor velen is gemeentesecretaris Paul Lebrun ook een vertrouwensfiguur, die het wel en wee van het gemeentebestuur al zovele decennia persoonlijk heeft meegemaakt, dat hij alle gevoeligheden en pijnpunten in het gemeentebeleid tot in alle details kent.

Paul Lebrun startte zijn loopbaan bij de gemeente Kortenberg als medewerker van de dienst Burgerzaken.  Later werd hij diensthoofd van diezelfde dienst en vanaf 1991 oefende hij de functie van gemeentesecretaris uit.

De gemeenteraad verklaarde meteen zijn functie vacant, zodat er met de nodige zorg kan uitgekeken worden naar een waardige vervanger.

Annulatiereglement voor vakantiewerking dienst Vrije Tijd

Om het fenomeen van de reservaties ‘uit voorzorg’ voor plaatsen bij de vakantiewerking wat tegen te gaan, stelde de dienst Vrije Tijd een annulatiereglement op.  Bij dergelijke reservaties ‘uit voorzorg’ wordt een plaats voor een activiteit bij de vakantiewerking gereserveerd, zonder dat men reeds zeker weet of men er gebruik zal van maken of niet.

Schepen van vrije tijd Ann Outtier-Vannerem (CD&V) lichtte toe dat elke annulatie voortaan schriftelijk moet gebeuren en dat er een onderscheid gemaakt wordt tussen annulaties op basis van een medisch attest, dus bij ziekte of ongeval, en andere.

Terugbetalingen met medisch attest (ziekte of ongeval):

·        Annulatie voor de aanvang van de activiteit: 100%

·        Annulatie tijdens de activiteit: terugbetaling in overeenstemming tot het aantal gemiste dagen

 

Terugbetalingen zonder medisch attest:

·        Annulatie tot 35 kalenderdagen voor de aanvang van de activiteit: 80%

·        Annulatie tussen 35 en 15 kalenderdagen voor de aanvang van de activiteit: 40%

·        Annulatie binnen de 15 kalenderdagen voor de aanvang van de activiteit: 0% 

 Men kan tot 15 kalenderdagen voor de start van de activiteit een reservatie wijzigen in een soortgelijke reservatie met eenzelfde prijs op een andere datum, indien er nog plaatsen beschikbaar zijn. In de praktijk zal dit alleen maar mogelijk zijn voor de speelpleinwerking.

Wanneer de dienst Vrije Tijd zelf een activiteit annuleert, brengt ze alle deelnemers op de hoogte en betaalt ze het deelnamegeld volledig terug.